Melankolik TavırLar..

Nabersiniz?
Yazın son günleri yaklaştı.
Yeniden iş, okul, stres.
Ah ah... Keşke hayat tatil olsa
Evde oturmaktan her yanım tutuldu  ama hiç şikayetçi değilim,
şimdi gene otobüs, yürümek, dersler, sınavlar..
Kendime ayıracak bir dakika bile yok.
Birde ne için bu kadar çalıştığımı anlayabilsem :)
Şimdiden kendimi hareketli hayatıma hazırlamaya çalışıyorum, yürüyüş yapıyorum, ders çalışıyorum hemde deli gibi
Hepinize iyi günler dilerim.

http://anlamiyok.blogcu.com/
http://ananasistan.myminicity.com/

Herkese merhaba lafı uzatmadan konuya geliyorum.
Şimdi minicity diye bi oyun varmış, şehrini kuruyosun insanlar bunu ziyaret ettikçe şehrin büyüyor falan.
Bende bu saçmalığa başladım.
Düşündüm düşündümm...Benim minik ananasistan'ım nasıl büyür diye.
Blogcu aklıma geldi, linkini koyuyorum tıklarsanız sevinirim.
Mucks.
görüşmek üzere...

http://ananasistan.myminicity.com/

Kıza bir partide rastlamıştı. Çok güzel bir kızdı. Parti
Sonunda onu kahve içmeye çağırdı. Kız kibarlık yaparak kabul etti. Köşedeki
Kafeye Oturdular. Delikanlı o kadar heyecanlıydı ki Kalbinin çarpmasından konuşamıyordu. Onun bu hali kızın huzurunu
Kaçırdı. Tam ben gideyim derken
Delikanlı garsonu çağırdı. Bana biraz tuz getirirmisin? Kahveme
Koyacağımda.. Yan masalardan Bile tuhaf tuhaf baktılar. Delikanlı
Kıpkırmızı oldu utançtan ama tuzu Kahvesine döktü ve içmeye başladı. Kız
Merakla garip bir ağız tadınız var dedi. Delikanlı çocukken deniz kenarında yaşardık. Hep
Denizde oynardım. Denizin tuzlu Suyunun tadı ağzımdan hiç eksilmedi. Bu yüzden kahveme tuz koyuyorum ailemi Çocukluğumu hatırlarım. Kız çok duygulanmıştı. O da konuşmaya başladı. Böylece tatlı bir sohbet ortamı başladı. Görüşmeye devam ettiler ve evlendiler. Kadın ne zaman kahve yapsa yanına tuz koyardı. Tam 40 yıl geçti ve adam dünya ya veda etti. Ölümümden sonra aç diye bir mektup buldu karısı mektup şöyleydi. Sevgilim bir tanem... Lütfen beni affet. sana tüm ömrümce yalan söyledim. Sana hayatımda 1 kere yalan söyledim...
Tuzlu kahvede....İlk buluştuğumuz günü hatırlıyor musun?Öyle heyecanlıydım ki şeker diyecekken tuz dedim.Sen ve herkes bana bakarken o
Kadar utandım ki yalana devam ettim. Bu yalanın bizim ilişkimizin temeli
Olacağı hiç aklıma gelmedi. Korkumdan her söylemek istediğimde vaz geçtim. Artık ölüyorum korkmama sebep kalmadı. İşte Gerçek ben tuzlu kahveyi hiç sevmem kim sever ki? Ama seni tanıdığımdan beri bu kahveyi içtim. Hem de hiç pişmanlık duymadan. Seninle olmak hayatımın en büyük mutluluğu idi ve ben bu mutluluğu tuzlu kahveye borçluyum. Dünya ya bir daha gelsem yine hayatımı seninle geçirmek isterim. İkinci
Hayatım boyunca yine tuzlu kahve içmek zorunda kalsam bile Yaşlı kadının gözyaşları mektubu sırılsıklam ıslattı. Bir gün kadına tuzlu kahve nasıl diye sordular. Gözleri nemlendi ve sadece ÇOK TATLI diyebildi.